هست جان را، عزم پا بوست ولی، اسباب نیست

چشم من گوش خیالت دارد، اما خواب نیست

دیده را هر شب خیالت می شود مهمان، ولی

دیده را اسباب مهمان در میان جز آب نیست

رویت آمد، قبله دل ابروت، محراب جان