چون چراغ عقل را با شور عشقت تاب نیست

با خیالت، خواب در چشمم نمی گیرد قرار

خواب می داند که راه سیل، جای خواب نیست

رشته جانم کی آرد تاب شمع روی تو

مجلس ما روشن است، از طلعتش، مه را بگو

دیده بر هم نه، که امشب حاجت مهتاب نیست

رسم دین بگذاشت سلمان، مذهب رندی گرفت