حسد برم که چرا دیگری خورد، غم تو

مباد شاد، بدین غم، دلی که خرم نیست

همه جهان، به غمش خرمند و مسکین ما

کزان صنم به غمی، قانعیم و آن هم نیست

مرا به دولت عشق تو گر چه غم، کم نیست

مرا که زخم جفا خورده ام، دوا فرما

به ضربتی دگرم، کاحتیاج مرهم نیست