که در دیار تو، محرم نماند و همدم نیست

دلم که دست به حبل المتین زلف تو زد

ز ملک کوته عمرش، چه غم، که محکم نیست

مجوی محرم و همدم طلب مکن، سلمان

مگو به باد، غم دل که باد را در دل

اگر چه آمد و شد هست، لیک محرم نیست