شد بپایان عمر و پایانی ندارد سرگذشت

چند گویم، در فراقت کابم از سر گذشت؟

چون نویسم، کز فراقت، بر سر کلکم چه رفت

باز سودایت چه بر طومار و بر دفتر گذشت

جانم آمد، بر لب و کشتیش بر خشک اوفتاد