شمع را در گیر، امشب تا بگوید روشنت

نیست جز خاک درت، چون می توان زان در گذشت

خاک بر سر می کنم، چون باد و می گریم چو ابر

گرچه ابرت از فراز بام و باد از در گذشت

کز خیالت، دوش سلمان را چها بر سر گذشت