بر نمی تابد دلم بر تافتن روی از حبیب

هرچه فرمودی به مویی، سر ز فرمان بر نتافت

قصه زلف تو می گفتم، رخت بر تاب شد

بود نازک دل، سخنهای پریشان بر نتافت

فی المثل گر دیگری بر تافت، سلمان بر نتافت