یوسف گذاشت، در طلب پیرهن برفت

بلبل شنید ناله من، در فراق یار

مستانه، نعره ای زد و از خویشتن برفت

آن کس که باز ماند ز جانان برای جان

آن سرو ناز، تا ز چمن سایه برگرفت

بنشست آتش گل و آب سمن برفت

از زلف جمع کرد، پراکنده لشگری