سلمان ز شوق او اگرت جان بشد چه شد

خوردن، دریغ بر سخنی کز دهن برفت

بازا، که عمر جز نفسی نیست و آن نفس

یکبارگی، درآمدن و در شدن برفت

سودای او نرفت ز جان و ز تن برفت