گاه با خویش و گه از خویش جدا، باید رفت

بر سر کوی غمش، بی سروپا باید رفت

تا به مقصود از این جا که تویی، یک قدم است

قدمی از پی مقصود، فرا باید رفت

رهبری جو، که درین بادیه هر سوی رهی است