آن فال را زمانه، به غایت، نکو گرفت

گر سرو، پیش قد تو زد، لاف همسری

آن راچمن، حدیث چنار و کدو گرفت

بختم ز خواب دیده، به روی تو باز کرد

سلمان غبار خاک رهش، داری آرزو

مقبل کسی که دامن این آرزو گرفت