خیال روی تو در چشم ما و ما، متحیر

سلام من که رساند، پیام من که گذارد؟

نسیمی از سر زلف تو می خرم به دو عالم

وگر چه خود همه عالم، نسیم زلف تو دارد

در آن قلم که چنین صورتی بر آب، نگارد

لبم چو یاد کند، ذوق خاکبوس درت را

ز شوق مردم چشم من، آب در دهن آرد