گله کردم، دهنت گفت: مگو هیچ که او

غم من نیست از آن غم که شماری دارد

دوش صد بار به تیغ مژه ام زد چشمت

که به هر گوشه چو من کشته، هزاری دارد

مست بود، امشب و امروز خماری دارد

عالمی غرقه دریای هوا و هوسند

هر کسی خاطر یاری و دیاری دارد