آب جمال رویت، ز آتش، فغان برآرد

باد هوای کویت، گرد از جهان برآرد

آبی بر آتشم زن، زان پیشتر، که ناگه

خاک مرا هوایت، باد از میان، برآرد

بر هر زمین که افتد، از قامت تو سایه