تا دامن قیامت، آن خاک جان برآرد

آبی بر آتشم زن، زان پیشتر، که ناگه

خاک مرا هوایت، باد از میان، برآرد

بر هر زمین که افتد، از قامت تو سایه

مثلث فلک نبیند، با صد هزار دیده

چند آنچه دیده ها را، گرد جهان برآرد

سلمان سری و جانی، یک دم اشارتی کن