از هوا داری بجان جویم نسیم صبح را

خاک آن بادم که از خاک درت بویی برد

گرد آن خاکم که باد از کوی مه رویی برد

تا سلامی از من بیدل به دلجویی برد

چون زهر سویی نشانی می دهندش، می دهم

خاک خود بر باد تا هر ذره ای سویی برد