نسیم صبح دلبر می شنیدم

نیازش می شنید و ناز می کرد

به هر آهی که می زد در غم یار

مرا با خویشتن دمساز می کرد

دلم دیوانگی آغاز می کرد

خیال آب رکناباد می پخت

هوای خطه شیراز می کرد