که دلم هم به دم و هم به قدم باز آورد

لطف جانبخش تو جانم ز عدم باز آورد

دل آزرده ما را به کرم باز آورد

خاک آن پیک مبارک دم صاحب قدمم

هر سیاهی که شبان خط و خالت با من

کرد انصاف که لطفت بقلم باز آورد

می کنم خون جگر نوش به شادی لبت