خط به خون خواست نوشتن، به تو سلمان ننوشت

همچو پرگار جدا کرد و به هم باز آورد

خواستم رفت به حسرت ز جهان، باز مرا

کشش موی تو از کوی عدم باز آورد

تا نگویی که فلان عشوده و دم باز آورد