هر جا که دلی باشد در دامنش آویزد

گر وقت سحر، بادی از کوی تو برخیزد

آن شعله که دل سوزد، از مهر تو افروزد

وان باد که جان بخشد، از زلف تو برخیزد

هر دل که برد چشمت، در دست غم اندازد