وز حد گذشت وین سر گذشت، آخر به پایان کی رسد؟

جانم رسید از غم به جان، گویی به جانان کی رسد؟

حالم صبا گر بشنود، حالی رسول من شود

لیکن چنین کو می رود افتان و خیزان کی رسد؟

من دور از آن جان و جهان، همچون تنی ام بی روان