در بیابان تمنا همه سر گردانند

مطلع هر غزلی صبح بدایت باشد

خاک پای تو بجان می خرم، ار دست دهد

اثر دولت و آثار کفایت باشد

تا که را سوی تو توفیق و هدایت باشد؟

نیست این بادیه را حد و درین ره سلمان

این چنین بادیه بی حد و نهایت باشد