بی شمع رخت عیش مرا نور نباشد

مست می او گرد که مرد ره او را

اول صفت آنست که مستور نباشد

بی سر و قدت کار طرب راست نگردد

با چشم تو خواهم غم دل گفت ولیکن

وقتی بتوان گفت که مخمور نباشد

ما جنت و فردوس ندانیم ولیکن