کین تاب و توان در من رنجور نباشد

ما جنت و فردوس ندانیم ولیکن

دانیم که در جنت ازین حور نباشد

از بوی سر زلف خودم صبر مفرمای

هرکس که به کفر سر زلف تو بمیرد

در کیش من آنست که مغفور نباشد