دانی سر و سامان ز که باید طلبیدن؟

مجموع درونی که پریشان تو باشد

آزاد اسیری که به زندان تو باشد

زان شیفته کو بی سر و سامان تو باشد

من همدم بادم گه و بیگاه که با باد

باشد که نسیمی ز گلستان تو باشد