اگر چه حسن گل صد روی دارد

دلی را جو که جویای تو باشد

دل گم گشته ام را گر بجویی

در آن زلف سمن سای تو باشد

کجا چون روی زیبای تو باشد؟

نگنجد هیچ دیگر در دل آن را

که در خاطر تمنای تو باشد