پیدا بود کزین می در ساغر که باشد

خوش دولتی است عشقت تا در سر که باشد

هر عاشقی ندارد بر چهره داغ دردت

آن سکه مبارک تا بر زر که باشد

هر چشم و سر نباشد در خورد خاک پایت