ترکی چنین دلاور،در لشکر که باشد؟

هر چشم و سر نباشد در خورد خاک پایت

تا سرمه که گردد، تا افسر که باشد؟

هر دل که دید چشمت، آورد در کمندش

گفتی که گر بیفتی من یاور تو باشم

خوش وعده ای است لیکن این باور که باشد؟

ای آفتاب خوبی در سایه دو زلفت