دل گوشمال یافت ز سودای زلف او

آن جان عزیز نیست که در کار ما نشد

و آن تن درست نیست که بیمار ما نشد

تا این سزا نیافت سزاوار ما نشد

در آفتاب گردش از آن ذره برنخاست

کو دید روی ما و هوادار ما نشد