ما را و عاشق گل و رخسار ما نشد

ما گنج گوهریم به کنج خراب دل

چیزی نیافت هر که طلب کار ما نشد

ز ارباب حال نیست چو بلبل کسی که دید

در کار ما نرفت که در کار ما نرفت

فی الجمله که بود که در کار ما نشد

آن دیده را که صوفی صافی به هفت آب