از سر راه عدم رقص کنان باز آمد

جان چو بشنید که آن جان جهان باز آمد

ای دل رفته ز پیش من و آزرده به جان

لطف کن با من و باز آی که جان باز آمد

صبح اقبال من از کوه امل سر بر زد