بس که چشمم چو صراحی ز غمش خون بگریست

بخت بیدار من از خواب گران باز آمد

رفت و می گفت که آیم ز درت روزی باد

هر چه او گفت ازین باب بدان باز آمد

تا به کامم چو قدح خنده زنان باز آمد

عمر ماضی چو خبر یافت به استقبالش

حالی از راه بپیچید عنان باز آمد