نهاده چشم بر راه است سلمان تا کجا بادی

قلم کو می رود چون آب، بر جا خشک می ماند

به مشتاقان خود وقتی که لطفش نامه فرماید

چه باشد نام درویشی اگر در نامه گنجاند

ز راهش خیزد از گرد رهش بر دیده بنشاند؟