ساقیان داروی بیهوشی می در دادند

مستم از کوی خرابات به دوش آوردند

مطربان زیر لب از پرده سرایی، بانی

تا چه گفتند؟ که نی را به خروش آوردند

دل بیهوش مرا باز به هوش آوردند

شاهدان این همه دلهای پریشان را جمع

به تماشای گل غالیه پوش آوردند