باد وقتش خوش! که او وقت مرا خوش می کند

سنبلت را صبا بر گل مشوش می کند

هر خم زلفت مرا نعلی در آتش می کند

باد در وقت سحر می آورد بویت به من

لعل جانبخش لبت دلهای مسکینان به لطف

جمع می دارد، ولی زلفت مشوش می کند

دیده تر دامنم تا می زند نقشت بر آب