ساقیا می، کین فضولی عقل سرکش می کند

دیده تر دامنم تا می زند نقشت بر آب

خاک کویت را بخون هر شب منقش می کند

توبه زهد ریایی نیست کار عاشقان

زان شراب ناب بی غش ده که اندر صومعه

صوفی صافی برای جرعه ای غش می کند

نام و ننگ و صبر و هوش و عقل و دینم شد حجاب