با همه بیدلیم در صف عشقت کس نیست

جای آن است که بر چشم خودت بنشانند

جان و دل گوی سر زلف تو گشتند و چه گوی

گوی هایی که دوان در عقب چوگانند

مرد سلمان ز کسانی که درین میدانند