نیست ممکن که برآید ز من سوخته دود

اگرم بر سر آتش بنشانی چون عود

بر سرم هرچه رود خاک رهم گو: می رو

نیستم باد که از کوی تو برخیزم زود

منم از باغ تو چون غنچه به بویی خوشدل