شوقم افزون شد و آرام کم و صبر نماند

نیستم باد که از کوی تو برخیزم زود

منم از باغ تو چون غنچه به بویی خوشدل

منم از کوی تو چون باد، به گردی خشنود

در فراق تو ولی عهد همانست که بود

بی شراب عنبی را که به موی مژه ام

دیده بر یاد تو از جام زجاجی پالود