وه که چون غنچه چه مشکین نفسی ای سلمان؟

کانچه از عمر کم آمد، همه در عشق فزود

دیده از غیر تو تا خلوت دل خالی کرد

جز به روی تو مرا، هیچ دردل نگشود

نیست مشکین دمت الا زدم خون آلود