آن هم از بد گفتن بد گوش بود

صبح ناگه از سر ما برگرفت

پرده پب را که آن سرپوش بود

عزم رفتن کرد حالی دلبرم

ریخت سلمان در پیش، از دیدگان

گوهری کز لطف او، در گوش بود