وقتی که هردو عالمت از دل برون رود

بنشست در درونم و غیر از خیال یار

رخصت نمی دهد که کسی در درون رود

دانی که در دل تو کی آید جمال یار؟

از کوی دوست باز نپیچم عنان اگر

بینم به چشم خویش که سیلاب خون رود

گر نی کمند زلف درازت شود سبب