هر دو جهان به یک سر موی تو می رود

باد صبا به باغ به بوی تو می رود

در گلستان حکایت روی تو می رود

چونت خرم به جان که به بازار عاشقی

با باد بوی توست دل ناتوان من

گر می رود به باد، به بوی تو می رود

زان آمدم که بر سر کوی تو سر نهم