ترسم این زنار گبری در میان رسوا شود

در سرم سودای زلف توست و می دانم یقین

کاین سر سودایی من، در سر سودا شود

خرقه سالوس بر خواهم کشید از سر ولی

می زنندم بر درش، چون حلقه و من همچنان

همتی در بسته باشد تا که این در، وا شود