ور تو به تیغم زنی، از تو نخاوهم برید

مقصد و مقصود دل، جز دهن تنگ او

نیست دریغا که هست، مقصد دل ناپدید!

گر تو چو شمعم کشی، از تو نخواهم نشست

از می و مطرب مکن، مدعیا منع من

تا غزلی تر بود، قول تو خواهم شنید

بر در ارباب دل، از در رحمت در آی