عروس گل ز جمال تو چون خجل نشود

که شانه در سر زلف تو دست می ساید

لطیفه ایست دهان تو تا که دریابد

دقیقه ایست میان تو تا که بگشاید

سپیده دم که به گلگونه رخ بیاراید

سر مراز سعادت به دولت عشقت

جز آستان درت هیچ در نمی باید