زان خار ببوی تو همه گل ببر آید

چون خاک شوم وز گل من خار برآید

از عمر بسی رفت و ندانم که چه باقی است

وین نیز به هر نوع که باشد به سر آید

هر جا که ز خاک سر کوی تو کنم یاد