چون با سر زلف توست، کار من شوریده

سرگشته این سودا، ثابت قدمی شاید

بر آب زند هر دم، این دیده نمناکم

نقش تو و جز نقشت، در دیده نمی شاید

کار من اگر دارد، پیچی و خمی شاید

با ما نظری می کن، گه گاه که سلطان را

درباره درویشان، کردن کرمی شاید