وثاق توست درونم، نمی دهد دل بار

مرا که نقش خیال تو در درون آید

عجب مدار ز اشکم که لاله گون آید

که جز خیال تو غیری اندرون آید

کسی به بوی وصال تو تازه دارد جان

که همچو گل ز هوایت ز خود برون آید