هزا نقش به دستان برآورم هر دم

که جز خیال تو غیری اندرون آید

کسی به بوی وصال تو تازه دارد جان

که همچو گل ز هوایت ز خود برون آید

بدان هوس که نگارم بدست چون آید

ز غصه شد جگرم خون چو مشک و می ترسم

که گر نفس زنم از غصه بوی خون آید